When you call me love I can’t help but to blush
I wonder how I need you so much
When I am with you the time flies so fast
Did not notice the present and the past
I love you more than you deserve
But you love me more than I expected to receive
I dream about you everynight and day
Walking in the ocean of love and sway
How I wish we can stay this way
‘coz I dont want it to be in any other way

This is the end, this is I could say
However difficult we must accept
End is inevitable, life’s so unfair.

So relentless did I pray
That this time will not come
Once we thought we’d have our way
Roadblocks ang steeples we’d overcome
Yes, we were once strong, come what may

Over the years that we’ve been through
Forever proved to be so true

Until the time our feelings faded
So this is how our story ended.

Kung ang wika ang gamit ng tao sa paghubog ng kamalayan
Paano na lamang itong ating inang bayan
Kung ang sariling salita sa pagdaan ng panahon ay pinababayaan
Sa susunod na henerasyon,anong wika pa ang maipagmamalaki sa ibang tahanan

Wikang katutubo minana pa ng iyong ina sa nuno ng kanyang nuno
Binalangkas,pinlano at pagkuway umusbong ang pagkatuto
Ipinaglaban ng mga taong binansagang mga indyo.
Ang wikang nilapastangan at binastos mo.

Dugo’t pawis ang inialay upang makuha ang kaparapatan ng ating bayan
Magkaroon ng kalayaan sariling wika natin ay makamtan
Masawi man ang buhay,mawalan man ng kaligtasan
Tila isang kawayan na nakikipagsapalaran sa gitna ng malakas na hangin at ulan

Sa banyagang salita huwag magpaalipin
Sariling wika sa baba ay huwag hilahin
Ikumpara man ang kulay,estado at yaman patuloy natin itong piliin
Sapagkat ang wika ay ang kaluluwa ng inang bayang ating angkin.

Malango ka man sa kulturang banyaga
Ngunit palaging isipin na unahin ang sariling bansa
Huwag magpapadala sa mabulaklak na salita bunga ng matatamis na dila
Kung ang kapalit nito ay ang iyong pagmamahal sa sariling wika.

Ang araw ng kahapon ay di tulad ng ngayon
Marahil gawain mo’y pareho din
Ngunit ang pagkakataon, ‘yan ang iniba natin

Ibang araw, ibang hangin
Ibang bagay ibang tao
Iba na ang kaharap ng bago mong pagkatao

Lahat ay tumatanda
Wala namang bumabata
Lahat ay lumilipas
Sabay sabay kumukupas
Tila paulit-ulit
Parang plakang pinipihit
Yun ang akala mo
Pero nagbabago ang mundo
Wala sadyang permanente
Pananatili’y imposible

Wag sayangin ang bawat pagkakataon
Pahalagahan ang bawat segundo, minuto, taon
Upang sa ganoon
Walang pagsisisi pagdating ng paghuhukom

Sa tuwing ika’y nakikita

Ang itim ng aking budhi ay nagbabadiya

Ang kamandag ng ahas ay pilit kumakawala

Unos ay binaliwala

Sisirain ang lahat ng salita

nakapaloob man sa pangalan mong nasa balarila

Ipuputok ko sa ulo mo ang natitirang bala

Subukan mo mang magmakaawa

Hindi ako magdadalawang isip na ibalot ka sa tela na animo’y basura

Tulad ng ginawa mo saaking pambabasura

Igaganti ko ang aking sarili ng may interes pang kasama.

Nanaginip ako kagabi
Di ako mapakali
Kinabahan ako… ng sobrang tindi
Ang damdamin ko ay hindi ko mawari
Dahil sa pangit na pangyayari
Kaya naman pinilit kong igalaw ang aking mga daliri
Napabalikwas ako at sinampal ang sarili

Panaginip lang ba talaga ito o totoo
Dahil saan mo man tignang anggulo
Ang mga pilipino ay nagsasabi na ng annyeonghasseyo
Hindi ba’t parang gago?
Hindi ba’t parang gago
Na inaaral ang salita ng mga koreano
At gustong ipatanggal ang asignaturang pilipino sa kolehiyo?

May pakanta kanta ka pang ako ay pilipino
Taas noo kahit kanino
Eh hindi mo nga alam pinagkaiba ng dito sa rito
At ito pa ang matundi
Ang paggamit ng balarila ay hindi alam ang tamang proseso
Tapos sasang ayon ka pa na ipatanggal ang asignaturang pilipino sa kolehiyo?
Tikal ng muka mo
Akong si alibata at baybayin pa kaya kilala mo?
Dapat, dahil ako.. ang katutubong paraan, ng pagsulat ng mga pilipino bumalik ka man sa nakaraan
Na ngayo’y unti-unti ng naglalaho…
Dahil may pumupunan na na bago
Kaya naman isinasantabi niyo na ako..,
Isinasantabi niyo na ang wikang pilipino,
Kung nakapagsasalita lang ang wika ,ito ang sasabihin niya sa inyo;
Mga hipokrito!
Kay Rizal at Quezon akoy saludo
Dalwang tao na nagbigay daan sa wikang filipino
Hindi ba’t Tunay ngang nakagagalak maging pilipino?
Yung tipong ika’y babalik sa nakaraan tapos lubos mong makikilala si juanito alfonso.

Maraming barayti ang wikang pilipino
Idyolek
Sosyolek
Dayalek
Etnolek
Di na sya babalek
Lintek!

Nga pala, Ilan sa mga tinuran ni Carlo hornilla ang natandaan ko
Na ang alab ng puso ay hindi lang para paulit ulit kang mahulog sa iba’t ibang artistang koreano
Maging instrumento tayo ng pagbabago
Kahit mas astig pa maging hokage kaysa maging makabayan
Patuloy natin hirangin ang lupang sinilangan.
Kung kaya mong makipagsagupaan para lang sa iyong kasintahan
Sana ganoon ka rin sa iyong wikang kinagisnan
Kung ang iyong kasintahan ay hindi mo kayang bitawan
Sana ganoon ka rin sa Perlas ng Silangan.
Mga kababayan?

Salitang banyaga’y huwag tangkilikin
Kulturang ‘di atin huwag mahumaling
Wikang Katutubo ay buhayin
Mga kabataang pilipino sa wika nati’y linangin
Baduy man sa ating pandinig at paningin
Wikang pilipino ay pagyabungin at patuloy na gamitin.

If i failed sorry. Grades are just a number. I honestly tell ya all that im not that kind of student who have a straight A in the class like others AF.

I don’t like to go to school but my mom and dad told me that “Education is the key for success.” So i followed ’em cuz i think it’s one of the requirements of the world to have a great job with high salary as well (we’re not came from the high class fam so i need to study hard, work hard and do the robot job just to earn money).

After a minute, i wondered what kind of success will be achieved by educated people? When sometimes they use their knowledge to humiliate others. Who cares of what you know? In fact we’ve got google.

According to billionaire founder of alibaba Jack Mah said we should not compete with artificial intelligence but instead focus on developing unique human intelligence.

Palaso na mula sa mangangaso

Ay sunod-sunod kong sinalo

Gamit ang puso kong naghihingalo

Kahit alam ko;

Na ito’y may kaakibat na sakit

Ang puso ko’y hindi titigil sa pagpintig

Madami man akong dinadalang pasakit patuloy akong makikinig

Sa mga labi mong punong-puno ng kasinungalingang nakasasakit

Makaramdam man ako ng ligalig

Ang damdamin ko’y hindi mo mapipigil

Wala akong kahit na anong hinangad

Tila hindi ako pinalad

Kung saan-saan ako napadpad

Pinutol ang pakpak at natigil ang paglipad

Minu-minutong lagalag

Ang puso ko’y hindi makapalag

Nakaramdam ng bagabag

Binibilang ang bawat yapak

Maingat sa tulang inilahad

Ngunit nahulog pa rin sa bitag

Too many people are famous because of their different skills and i know that you want to be like them.

Sometimes you think that you’re not enough to be like ’em but i want to tell you that you’re born to be original. Stop trying to copy others just to be fit in, honestly people will judge you for being real and love you for being fake that’s how our society runs

But you need to be real even though they judge you. Its better to be hated for who you are than loved for who you’re not .